تست

راستي تا حالا به پدرانه سر زديد

نتيجه دكتر رفتنم اين شد كه يه كرم بده تا با اون مرتب دستمو چرب كنم و صدقه سركرم تمام زندگيم چرب شده از كيبورد گرفته تا موس و كلاسور مداركم وجعبه عينكم از همه بدتر دستمال عينكم كه اونقدر چرب شده كه وقتي ظهر باهاش عينكمو پاك كردم و روي چشمم گذاشتم هيچ جايي رو نمي ديدم بي انصاف چربيش با شستنم از بين نرفت برا همينم از ظهر تا حالا بدون عينك كار كردم

كامپيوترم درست شد.اگه درست نمي شد كم كم يه هفته گيرش بودم تا دوباره به جايي كه امروزم مي رسوندمش.فكر كن از صبح تا حالا يه عالمه كار كني يه عالمه كشف وشهود داشته باشي يه عالمه فسفر سوزونده باشي واونوقت دم رفتن ببيني اي بابا اصل مطلب ريخته به هم چه حالي بهت دست ميده.

....
ديروز رفتم دكتر پوست .به خاطر دستام .به خاطر ترافيك مجبور شدم ماشينو كمي دورتر از مطب پارك كنم و تا مطب پياده برم توي راه يه عالمه مردمو ديدم .دلم براشون تنگ شده بود .خيلي وقت مي شد كه اين خيابونو نرفته بودم.توي مغازه هاتوي پياده رو توي خيابون توي داروخونه پر آدم بود.همه جور آدمي با آرزوهاي خودشون با نگراني هاشون و با دنيايي كه توش زندگي مي كنند و از دنياي بقيه هزار فرسنگ دوره نگاهاشون باهم فرق داشت احساسشون به دور و برشون متفاوت بود و عكس المل هاشون در مقايل بچه هاشون متفاوت تر.هر وقت فرصتي ميشه كه دور و برمو ببينم گيج تر ميشم.دنيام ميريزه به هم قاطي ميكنم انگار آجرايي كه باش دنياي خودمو ساختم از جاش در مي آد ومي ريزه رو هم و بعد من مي مونم با يه عالمه آجر تلنبار شده كه بايد از اول روي هم بچينمشون تا دنيا مو بسازم.دنيايي كه مطمئتا هيچوقت شبيه دنياي اول نمي شه

dige badtar az in nemishe .computeram rikhte beham

يه زماني يادمه حافظ بيچاره رو كچل مي كرديم از بس تفال ميزديم و شعر مي خونديم ولي حالا چند وقتي مي شد كه از دستم راحت بود و مي تونست به امور ساير بندگان خدا برسه .ولي از اونجا كه مدتيه شديدا احساس ميكنم شعر بدنم كم شده وگشتن در عوالم تكنولوژي روحيه مو يواش يواش داره خراب ميكنه دوباره دست بدامان شيخ شيراز شدم و اگه بشه مي خوام روزي يه بارم شده يه سري بهش بزنم و شعري بخونم. روحش شاد كه هنوز بعد از مرگش ميشه ازش كمك طلبيد

خلاصش بزبون خودمون يعني ,كجا يه كم مهلت بده بخودت دور و برتو ببين از لحظه هاي زندگيت لذت بب.رتو كه همش يه عمر داري زمانم مثل برق و باد مي گذره پس قدرشو بدون

Time is Short



Have you ever watched kids

On a merry-go-round

Or listened to the rain

lapping on the ground?



Ever followed a butterfly's erratic flight

Or gazed at the sun into the fading night?



You better slow down

Don't dance so fast

Time is short

The music won't last



Do you run through each day on the fly?

When you ask "How are you?"

Do you hear the reply?



When day is done

Do you lie in your bed

With the next hundred chores

Running through your head?



You'd better slow down

Don't dance so fast

Time is short

The music won't last



Ever told your child,

We'll do it tomorrow

And in your haste, not see his sorrow?



Ever lost touch,

Let a good friendship die

Cause you never had time

To call and say "Hi"?



You'd better slow down

Don't dance so fast

Time is short

The music won't last



When you run so fast to get somewhere

You miss half the fun of getting there.



When you worry and hurry through your day,

It is like an unopened gift....

Thrown away...



Life is not a race.

Do take it slower

Hear the music

Before the song is over.

خدا هم انگار شوخيش گرفته يه روز هوا گرم ميشه يه روز دوباره اونقدر سرد ميشه كه از سرما يخ مي زنيم .امروزم از اون روزاي سرده تازه سرد وحشتناك.بايد يه سري به ياهو بزنم ببينم اوضاع چطوره و هوا كي گرم ميشه.

شيندخت سال جديد زندگيشو آغاز كرد .براي اين دوست عزير آرزوي موفقيت و شاد كامي دارم

يه خبر خوب ديگه از سايت BBC براي علاقه مندان به يادگيري زبان انگليسي

خريد بلاگر توسط گوگل

ديشب يه فيلم ديدم به اسم French Kiss كه اسمشو ترجمه كرده بودن دوستي فرانسوي. بي انصافا دلشون كه نسوخته بود قيچي قيچيش كرده بودن .بعد از ديدن فيلم تو اينترنت گشتم ديدم اصل فيلم 111 دقيقه بوده ولي اوني كه من ديدم فكر نكنم از يه ساعت بيشتر مي شد .تازه فيلم هم در رده فيلم هاي كمدي بوده ولي اوني كه من ديدم يه فيلم خانوادگي بود كه بيشتر دل آدمو مي سوزوند تا اينكه آدمو بخندونه اينم از هنر سانسور تو مملكت ماست ديگه كاريشم نميشه كرد.(عكس آخريه تو فيلمي كه من ديدم نبود)

STARRING: Meg Ryan, Kevin Kline, Timothy Hutton and Jean Reno

PRODUCED BY: Tim Bevan, Eric Fellner, Kathryn Galan and Meg Ryan

DIRECTED BY: Lawrence Kasdan

SCREENPLAY BY: Adam Brooks

ديروز روز خوبي بود چه سر كار چه تو خونه .تنها عيبش اين بود كه تو خيلي دير اومدي .
صبح چون تو زودتر رفتي منم بيدار شدم و به كلي كار رسيدم از اينترنت بازي گرفته تا روزنامه خوندن .فسقلي رو بردم پيش مادر جونش اونجا فقط يه كم گير داد كه باش بازي كنم برا همينم صبح تاخير خوردم .سر كارم كه همه مديرامون دو سه روزه رفتن سمينار تو اتاقمون فقط من موندم برا همين ديروز كلي كيف كردم (البته اين كيف كردن انشاالله تا فردا هم ادامه پيدا ميكنه) كلي كارامو انجام دادم عصرم كه بچه هاي اون اتاق سر وصدا مي كردن در اتاق رو بستم انقدر با حال بود .باور كن تو دو سه ساعت ,كاري رو كه بقيه روزا شايد يه روز طول مي كشيد جمع وجور كردم. تنها يه مورد كه بايد براش يه فكري بكنم يعني يه جرياني كه ممكنه درگيرش بشم (ببين اون مورد رو نمي گم يكي ديگه است ولي تو فكر اونم هستم)(واي از دستشون بسكه تلفن هاي داخلي رو مي ريزن بهم الان يكي زنگ زده ماشين مي خواد بيچاره خيط شد وقتي فهميد اشتباه گرفته).عصرم رفتم دنبال فسقلي سر راه فيلم بي خوابي رو پس دادم ميدوني شش روز حساب كرد بعدم فيلم دوستي فرانسوي رو گرفتم و رفتم سراغ فسقلي. اونقدر با پسر عمش شيطوني كرده بودن كه از خستگي ديگه نا نداشت .اولش قرار بود تو هم بياي كه زنگ زدي گفتي دير مي آي منم ديدم الانه كه خوابش ببره پس بهتره ببرمش خونه تا اقلا به كارام برسم .به مادر جون گفتم شما بيايد بريم خونه ما گفت من حرفي ندارم ولي بچه ها دير ميان و خستن .بعد جريان برنجي رو كه خريده بودم تعريف كردم يه مقدارشم گذاشتم اونجا كه شب بپزن اگه خوب بود براشون بگيرم.راستي يه زنگم زدم به خديجه خانم يه قرار گذاشتم كه بياد خونتون كمك مامانت برا خونه تكوني.بعد من رفتم برنج رو گذاشتم تو ماشين و از دم خونتون پياز و كشمش گرفتم كه شام كشمش پلو با ميگو درست كنم .خلاصه فسقلي رو با همه متعلقاتش كه حاضر نشد حتي يه دونشم بزاره برا فرداش برداشتيم كه بريم خونه تو راه همون طور كه منتظربودم خوابش برد .فكر كنم ساعت شش و نيم ديگه خونه بوديم .فسقلي رو گذاشتم تو تختش و لياس بيرونشو در اوردم .بعدم يه دوش گرم و آشپز خونه.اول اومدم تنبلي كنم از فريزر غذا در بيارم بعد گفتم حالا كه فسقلي خوابه و تو هم خسته و گرسنه مي اي خونه بذار يه شام خوشمزه بپزم .ميگو ها رو ريختم تو آب تا يكم يخش باز بشه و بتونم پاكشون كنم برنج رو خيس كردم پيازم ريختم توي ماهيتابه تا يواش يواش سرخ بشه كشمش ها رو هم پاك كردم وخيس كردم فيلم رو گذاشتم و رفتم سراغ ميگوها با اون قيافه هاي وحشتناكشون ..............
ساعت 9 ديگه شامم حاضر بود . يه كم تو اينترنت در مورد فيلمي كه ديدم گشتم بعد كتري گذاشتم كه چايي برات درست كنم ديگه وقتش بود كه پيدات بشه ولي خوب نيومدي فسقلي هم كه بيدار نمي شد شام بخوره چند بار صداش كردم فايده نكرد از اون طرف تو هم نبودي هي زير برنج رو خاموش مي كردم زير كتري رو روشن 10 دقيقه بعد بر عكس تا ساعت ده شد .زنگ زدم سر كارت گفتن راه افتادي .به هر ضرب و زوري بود فسقلي رو بلند كردم بهش شام دادم بعد تو اومدي ساعت ديگه ده ونيم بود .فكر كن چه حالي شدم وقتي فهميدم شام خوردي .منم كه اشتها نداشتم قابلمه پلو رو همين جوري گذاشتم تو يخچال .راستي فسقلي اونقدر گيجم كرده بود كه يادم رفت چايي برات بيارم صبح كه قوري رو ديدم كلي حالم گرفت

به اين ميگن کار درست

يكي از گروههايي كه براي انتخابات كانديد داده يه شعار تبليغاتي داره به نام "درد را ازهر طرف بخواني همان درد است" بعد دور درد اول يه خط قرمز كشيده و بالاش نوشته نان. برداشت من اين بود كه يعني درد و نان از اين نظر كه از هر طرف بخونيشون باز هم خودشونن مشابهن و به جاي درد ما مي خوايم نان را جايگزين كنيم ولي خوب اشكال كار مي دونيد كجاست در حوزه اختيارات شورا هاي شهر.حالا اين رجال چه جوري مي خوان اين كارو بكنن خدا عالم است .شايدم مي خوان كه مطب پزشكان رو ببندن و به جاش نونوايي باز كنن به جاي بيمارستان ها هم كارخونه نان ماشيني بزنن كه به جاي درد در مقياس انبوه به توليد نان انبوه برسيم و حتي در زمينه صادرات نان هم فعال بشيم .
راستي قبل از شروع رسمي تبليغات اين شعار رو به صورت تراكت هاي تبليغاتي بدون هيچ توضيحي تو شهر پخش كرده بودن اونموقع من فكر مي كردم كه اين تبليغ يه مجله پزشكي است

ديروز دوست نكته دان من متوجه يه اشتباه در محاسبات من شد از اون اشتباهاتي كه هميشه به خاطر بيدقتي تو دبستان مي كردم و به جاي 20 ,19 مي گرفتم .اول خواستم درستش كنم بعد بي خيال شدم چون همه چي به هم مي ريخت شما اصل مطاب رو بگيريد اميدوارم خودتون اشتباه نكنيد.يه توضيح ديگه اينكه چون وامها 200 تومني و نمي شه به صورت رند براي 12 ماه اقساط رو حساب كرد من باز پرداخت رو بصورت 11 قسط 16 توماني و 1 قسط 24 توماني در آخر كار در نظر گرفتم كه مي شه مقدار اونو تغيير داد .هر ماه كه يك وام پرداخت مي شه از ماه بعد اقساط اون هم شروع ميشه

اينم نحوه محاسبات يك صندوق فرض الحسنه براي دوستان علاقه مند:
در اين صندوق فرضي 10 عضو داريم كه هركدام 50 هزار تومان درشروع به صندوق مي دهند و مبلغ پس انداز ماهانه شش هزار و پانصد تومان است كه همه اعضا مكلف به پرداخت آن مي با شند.در اين صندوق قرار است كه در يك دوره يك ساله به همه اعضا مبلغ 200 هزار تومان وام داده شود.در صورت تمايل مي توان مقادير پس انداز اوليه و پس انداز ماهانه را تغيير داد فقط بايد توجه داشته باشيد كه قبل از شروع كار با مقادير مورد نظرتون يك بار محاسبات را كامل انجام دهيد تا مطمئن شويد وسط كار كم نمي آريد


ماه اول 500 موجودي اوليه صندوق

100=2*100-500 پرداخت وام اول ودوم

100 باقيمانده صندوق



ماه دوم 100 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

36=2*16 بازپرداخت وامها

201 جمع

1=200-201 پرداخت وام سوم

1 موجودي صندوق


ماه سوم 1 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

48=3*16 بازپرداخت وامها

114 جمع

114 موجودي صندوق


ماه چهارم 114 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

48=3*16 بازپرداخت وامها

227 جمع

27=200-227 پرداخت وام چهارم

27 موجودي صندوق



ماه پنجم 27 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

64=4*16 بازپرداخت وامها

156 جمع

156 موجودي صندوق

ماه ششم 156 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

64=4*16 بازپرداخت وامها

225 جمع

25=200-225 پرداخت وام پنجم

25 موجودي صندوق



ماه هفتم 25 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

80=5*16 بازپرداخت وامها

170 جمع

170 موجودي صندوق



ماه هشتم 170 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

80=5*16 بازپرداخت وامها

315 جمع

115=200-315 پرداخت وام ششم

115 موجودي صندوق



ماه نهم 115 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

96=6*16 بازپرداخت وامها

276 جمع

76=200-276 پرداخت وام هفتم

76 موجودي صندوق



ماه دهم 76 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

112=7*16 بازپرداخت وامها

253 جمع

53=200-253 پرداخت وام هشتم

53 موجودي صندوق




ماه ياز دهم 53 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

128=8*16 بازپرداخت وامها

246 جمع

46=200-246 پرداخت وام نهم

46 موجودي صندوق

ماه دوازدهم 46 موجودي صندوق

65=10*6.5 پس انداز

112=7*16 بازپرداخت وامها

48=24*2 بازپرداخت وامهاي اول و دوم

271 جمع

71=200-271 پرداخت وام دهم

71 موجودي صندوق

اين اسفندم شروع شد .منكه اصلا كارم نمي آد .تو اين هواي بهاري آدم بشينه پشت يه ميز اونم تو به اتاق 10 متري خفن و تا دم غروب Enter بزنه.حيف كه مرخصيام تموم شد و فكر كنم تا دم سال تحوليم مجبور باشم از سر جام جم نخورم وگرنه ارزششو داشت كه چند روزي نمي اومدم سر كار.

تيتر خبر اين بود يا يه چيزي تو اين مايه ها:
آمار 300هزار زن خياباني در تهران يك آمار غير واقعي است .
حالا كي به اين نتيجه رسيده يه جامعه شناس كه استاد دانشگاه هم هست
خوب تا اينجاش هيچ چيز عجيبي نيست .يه منبعي آماري در مورد زنان خياباني داده و يه استاد دانشگاهم گفته كه اين رقم اشتباهه و بيشتر از تعداد واقعي است ولي چيزي كه شاخ منو در آورد نحوه محاسبه جناب جامعه شناس بود ايشون عنوان كرده بودن كه اگه اين تعدادزن خياباني وجود داشته باشه و هر كدام حداقل با سه نفر به صورت غير مشروع ارتباط داشته باشند تعداد ميشه 1 ميليون نفر و اگه هر كدام از اين افراد پنج نفر در خانواده اشان باشه ميرسم به 5 ميليون فاسد در تهران كه با توجه به جمعيت تهران خيلي دور از ذهنه و چون 5 ميليون فاسد نداريم پس نميتوان گفت كه اين تعداد زن خياباني وجود دارد.
منكه هنوزم تفهميدم اون 5 نفري رو كه بابت تعداد افراد خانواده در محاسبه تعداد فاسد ين وارد كردن با چه ملاكي بوده . آخه مگه وقتي ميگن مثلا اينقدر دزد تو زندانه براي محاسبه تعداد دزد هاي جامعه ميان تعداد اونا رو در تعداد افراد خونوادشون ضرب مي كنن و مي گن اينقدر دزد داريم كه حالا ايشون اينجوري محاسبه كرده .مگه يه نفر كه خلاف مي كنه خونوادش هم در جريانند ويا اصلا مردم جامعه ما يا خونوادگي فرشتن يا خونوادگي فاسدن و يا شايدم به خاطر پيوند خانوادگي قوي بين ايراني ها وقتي يكي توي يه خونواده خلاف مي كنه بقيه اعضا خونوادشم باش خلاف مي كنند كه يه وقت روحيه اش خراب نشه و دچارافسردگي نشن
خلاصه منكه هر جور حساب كردم چيزي نفهميدم ولي خيلي دلم سوخت برا مملكتي كه اينقدر راحت در مورد رد و يا قبول مسائل اظهار نظر ميشه و يه نفر در اين سطح معلومات اينقدر راحت يه معضل اجتماعي رو تفسير مي كنه و يه روزنامه هم بااين همه خواننده مي اد واز ايشون نقل قول مي كنه

ديروز پريروزا تو خونه يه دفتر برداشتم برا كاراي جديدم تو شركت كه اون چيزايي رو كه مي خونم پر وپخش نشه از اون سررسيداي تاريخ گدشته كه يه موقع برام خريده بودي .يادته تو سفرمون به يزد. مال دو سال پيش بود
ماهم برداشتيم براي استفاده مجدد.تا بازش كرديم چشممون افتاد به دست خطاي مباركمون و نيتي كه كرده بوديم در مورد پر كردن دفتر با هر چي كه ميشه ولي خوب اين نيته فقط دو سه صفحه دوام داشت و بعد هم مثل همه قول وقراريي كه آدم تو احساساتي شدنش بخودش مي ده و بعد هم بسرعت فراموش مي كنه فراموش شده بود.
بگذريم از اينكه بعد از خوندن نوشته هام احساس كردم كه تو اين دو سال بزرگتر شدم و چقدر ديدم نسبت به بعضي مسائل عوض شده ولي خوب لابلاي نوشته ها يه متن كوچيك بود كه هنوزم تاريخ مصرفش نگذشته :
- يادته ده سال پيش مهمترين كاري كه كردي چي بود؟
: فكر كنم قبوليم تو دانشگاه بود.
- خوب پنج سال پيش چي؟
: والا چيزي بادم نمي آد.
- خوب پارسال چي
: فكركنم تولد فسقلي
- خوب شش ماه پيش چي ؟
: كار خاصي نكردم.
- دوماه پيش چي ؟
: هيچي
- خوب هفته پيش
: بازم هيچي
- ديروز چي
: ..........

خوب اين مصاحبه رو من اونموقع با خودم ترتيب داده بودم ولي فكر نكنم جواب سوالا چه الان چه سال ديگه و چه ده سال ديگه عوض بشه و اين يعني اوج روزمرگي

هشت سال پيش يعني درست قبل از اومدن من به شركت, شركت براي اولين بار در روز زن تصميم گرفت به خانمها هديه بده و در واقع تصميم گرفت كه به خانمهاي آقايون هديه بده نه خانمايي كه تو شركت كار مي كردن حتما فكر مي كردن خانماشون تو خونه خيلي بيشتر از خانمايي كه تو شركت كار مي كنند برا شركت زحمت مي كشن(حتما باور نمي كنيد ولي جدي ميگم) و به خانمايي كه تو شركت كار مي كردن چيزي ندادن اين مسئله قشقرقي راه انداخت كه نگو و صداي خانماي همكارو حسابي در اورد .آخرشم مديريت با هيچ استدلال مسخره اي نتونست كار خودشو تفسير كنه ومجبور شد به خانمايي هم كه تو شركت كار مي كردن هديه رو كه مبلغ 10 هزار تومن بوده پرداخت كنه خانما هم كه حسابي بهشون برخورده بوده نمي رفتن پولو بگيرن. بعد از كلي وقت كه بشون مي گن اگه نريد پول هارو بگيريد ديگه اصلا بهتون نمي ديم پولا رو ميگيرن و ميذارن رو هم و يه صندوق قرض الحسنه مخصوص خانما درست مي كنند و اولين وام رو هم به مبلغ 100 هزار تومن به يكي از خانما ميدن و خلاصه حساب كتاب مي كنن و قرار ميشه ماهانه مبلغي رو به عنوان پس انداز به صندوق پرداخت كنند و از روي پس اندازها و بازگشت اقساط وامها دوباره وام مي دادن.هر خانم جديد هم كه به شركت وارد مي شد مي تونست با دادن سهمش معادل اعضا قديمي عضو بشه.با گذشت ايام هم سرمايه زياد شد و هم تعداداعضا از اون موقع هم هر عضوي سالي يك بار وام مي گيره و حتي مي دونه تاريخ وامش كيه و مي تونه روي اون حساب كنه .وام كه از مبلغ 100 هزار تومن شروع شده بود امسال به ملبغ 600 هزار تومن رسيده و مطمئنن سال آينده نيز بيشتر خواهد شد 0حالا ما توي صندوقمون نزديك 8 ميليون سرمايه داريم كه تمام اون هم به صورت وام بين اعضا پخشه و اگه يك ماهم چيزي تو صندوق بمونه به صورت مساعده در اختيار اعضا قرار ميگيره .

چند روز پيش صبح كه اومدم سر كار قيافش از دور داد مي زد كه اوضاع خرابه.پرسيدم چه خبر گفت همه چي در هم بر همه و بغضش تركيد .دلم سوخت .رفتيم تو تراس تا راحت تر بتونه حرف بزنه .يك ساله كه در گير اين ماجراست .از اول اولش هم من در جريان بودم.مي دونم خيلي تو اين موضوع دوطرف جدي بودن .خيلي قشتگ پله پله با هم حرف زدن و حالا چند وقته كه خونواده ها هم اومدنو رفتن تا اينكه قرار گذاشتن برا بله برون حالا عمو وداداش اين خانم مي گن كه اون بابا بايد بياد امضا بده كه تو حق تحصيل داري حق كار داري استفلال ماليت بايد حفظ بشه حق مسكنو بده به تو .... .گفتم والا چي بگم خونواد تم نگرانتن حق دارن .بعد گفتم اين حق مسكنو منم باش مخالفم اصلا چرا بايد دست يه نفر باشه توافقيش كنيد زندگي مشترك اگه قرار باشه دوام بياره اونم زماني كه دونفر برا خودشون حق تصميم گيري قائلن اين جوري نميشه در مورد كار و حقوقم گفتم كه من مي دونم اگه دختري در زمان ازدواج شاغل باشه همسرش نمي تونه اونو مجبور كنه سر كارنره ...... خلاصه كلي باش حرف زدم تا يكم آروم گرفت ....
فرداش گقتم چه خبر گفت دارم ديونه ميشم گفتم چرا ؟ گفت ديشب با هم حرف زديم اونم قبول كرده كه همه چي توافقي باشه با عمومم حرف زدم اونم ميگه اشكال نداره ولي داداشم ول نمي كنه ميگه اگه اين عقد كنه و بره (قراره برن خارج از كشور) بعد تو بيفتي سرت بشكنه نه دختر خونه اي نه شوهرت اينجاست كه اجازه عمل بده .يه كم فكر كردم گفتم والا نه من متخصصم نه برادر تو نه عموت هركي هرچي بگه رو حساب تجربيات خودشه برو يه وكيل پيدا كن بعدم با اين داداشت برو پيشش وضعيت خودت رو بگو تا اون بگه چي كار كني كه بعدا مشكلي برات پيش نياد اگه لازمه وكالت خاصي بگيري راهنماييت كنه و تصمصم درست بگيري.
اينم نتيجه
اگه تو عقد نامه شغل و بخصوص محل فعلي كار زن نوشته بشه همسر يه هيچ عنوان نمي تونه زنشو بعد از ازدواج مجبور كنه كه سر كار نره .البته دختر خانماي شاغل دقت كنن كه در محل شغلشون تو عقد نامه به هيچ عنوان نوشته نشه خانه داركه بعدا دچار درد سر بشن.
در حالت عادي حق مسكن با آقايونه مگر در عقد نامه اين حق به خانم داده شود يا توافقي شود.
هيچ مردي نمي تواند دستمزد همسرشو صاحب شود و در عين حال وظيفه تعيين معاش با آقايون مي باشد.
حق تحصيل به طور مشابه به زن ومرد داده شده و مرد نمي تواند مانع ادامه تحصيل همسرش شود
حق طلاق به طور قانوني در دست مرد است مگر آنكه در عقد نامه ذكر شود .در مورد دوست من وكيل پيشنهاد داده بود كه بنويسن لگر مرد تا يك سال براي بردن همسرش اقدام نكرد اين حق به زن داده خواهد شد
بهتر است در اين مورد كه مرد در خارج از ايران است مهريه ملكي باشد يا پدر داماد آن را بر عهده بگيرد

ديروز بارون اومد ازاون بالا همه شهر پيدا بود حتي كوهم مي شد ديد كامل كامل بدون يه ذره غبار .شهر برق مي زد هوا صاف و تميز بود اونقدر قشنگ كه آدمو مست مي كرد .آسمون بعد بارون مثل ايينه شده بود .بوي عيد مي اومد باي تازگي بوي صفا بوي محبت بوي هرچيز خوبي كه تو دنيا مي شه باشه و آدما نمي ذارن بمونه .كاشكي همه اين بو رو حس مي كردن و اجازه مي دادن روح زندگي به روح اونا هم صفايي بده تا ديگه اينقدر همديگرو آزار ندن و زندگي ر به كام هم ديگه زهر مار نكنن

ياز دارم قاطي مي كنم .احساس مي كنم يه بار سنگين رو دوشمه و ديگه نمي تونم جلوتر برم فكر كنم برا همينه كه از ديشب تا حالا نفسم بالا نمي آد .كاشكي يكي بود كه مي شد باش درد و دل كرد زميني ها برا درد ودل بدرد نمي خورن آخه ظرفيتشون خيلي كمه. يه خدا مي خوام يه خدايي كه همين نزديكي باشه خدايي كه بشه ديدش سرمو ميذاشتم رو پاش ودر حاليكه اون موهامو نوازش مي كرد زار مي زدم اونقدر گريه مي كردم تا احساس سبكي كنم برا اون لازم نيست چيزي رو تعريف كنم آخه اون خودش مي دونه از اولش هم مي دونه حتي بهتر از من بهتر از تو و بهتر از هركي كه دور و بر مه و فكر مي كنه خيلي حاليشه. بش مي گفتم من ديگه دارم كم مي آرم ,بش مي گفتم خسته شدم, بش مي گفتم دارم اذيت مي شم, بش مي گفتم ديگه داره صبرم سر مي اد و بش مي گفتم طاقتم داره طاق مي شه و اون همه حرفامو مي فهميد و بعد بدون اينكه نصيحتم كنه و بدون اينكه بخواد بم ثابت كنه دارم اشتباه مي كنم مي گفت همه چي درست مي شه و من به اتكاي اون دوباره ادامه مي دادم تا وقتي كه همه چي درست بشه

يه خبر خوب:
قرار عزيزم دوباره وبلاگشو راه انداخت

صداي جيغ يه بچه ,مستخدم مرده به نيكول كيدمن وحشت زده كه مادر بچه است ميگه اونا پيداش كردن؟
فيلم ديگران يا "The Others" يه فيلم ترسناكه كه آدمو ميخ كوب مي كنه و تا آخر فيلم همه رو سر كار ميذاره.اگه قلبتون ضعيفه نبينيدبعد خونتون بيفته گردن من.راستي اين نيكول كيدمن يه كمي شكل ليلا حاتمي خودمونه شايدم منو ياد اون مياندازه.به نظر من در كل فيلم خوبيه و اگه آدم طاقت بياره واز ترس سكته نكنه آخر فيلم همه چي دستش مي آد و موضوع براش روشن مي شه
راستي اگه خيلي مي ترسيد اين فيلمو تنها نبينيد

Cast: Nicole Kidman, Fionnula Flanagan, Christopher Eccleston, Alakina Mann, James Bentley, Eric Sykes, Elaine Cassidy

Written and Directed by: Alejandro Amenábar

Running Time: 104 minutes

فيلم "چشمان فرشته" با بازي جنيفر لوپز رو ديدم .يه فيلم زيبا و خوش ساخت . بعضي فيلم ها حرفاي خوبي براي گفتن دارند و آدم احساس مي كنه كه بعد از تموم شدن فيلم چيزايي رو درك كرده و احساسش نسبت به زندگي بهتر شده است.ظاهرا نسخه اصلي فيلم 103 دقيقه بوده ولي خوب من نسخه مجازشو ديدم و حدس مي زنم كوتاه تر بوده چون حداقل دو صحننشو مي دونم كه سانسور شده ولي خوب به زير نويس فارسيش مي ارزيد چون درك فيلم رو ساده تر مي كرد.ديروز داشتم در مورد اين فيلم تو اينترنت مي گشتم ديدم يه حراجه و توش شلوار و گردنبند و گوشواره جنيفر لوپز رو كه تو اين فيلم از شون استفاده كرده بود به حراج گذاشته بودن و البته همش هم فروخته شده بود اينم اطلاعات بيشتر در مورد فيلم

Date Released: 05/18/2001

Length: 103 minutes

Produced by: Elie Samaha, Mark Canton

Directed by: Luis Mandoki

Cast: Jennifer Lopez, JimCaviezel, Terrence Howard, Sonia Braga, Victor Agro, Shirley
Knight, Jeremy Sisto, Monet Mazur

Distributor: Warner Bros. Pictures

نفر اول زنش بود كه
شايد به ياد اولين ديدارشون افتاده بود ويا روزي كه با هم براي اولين بار در مورد زندگي آيندشون حرف مي زدن شايدم تولد اولين بچشون شايدم اولين دعوايي كه با هم كرده بودن يا براي اون لحظات شاد خونشون و شايدم براي اونموقع كه ازش متنفر شده بود و شايدم براي اونموقع كه رو تخت بيمارستان افتاده بود واونم بالا سرش اشك مي ريخت و شايدم آينده اي كه بايد بعد از اين خودش تنهايي برا دختر كوچولو هاش بسازه وبراي بخت خودش گريه مي كرد.
نفر دوم خواهرش بود
اونم گريه مي كرد .احتمالا ياد بچگيشونم مي افتاد صحنه هايي از گذشته كه همشون بچه بودن و دور سفره بابا مي نشستن و مثل همه خواهر برادر ها تو سر وكول همديگه ميزدن ياد خاطرات خوب بچه گي و شادي كودكانه كه يك لحظه اين حس رو نمي كرد كه كدوم يكي بايد اول به عزاي اون يكي بشينه ...
و شايدم آخرين باري كه اونو ديده بود و آخرين كلامش و يا آخرين نگاهش
نفر سوم مادرش بود
اون ديگه خيلي چيزا بود كه يادش بياد از لحظه اي كه اولين حركتشو توي شكمش حس كرده بود تا لحظه تولدش .لباسايي كه براش دوخته بود اونموقع كه خرابكاري هاشو از چشم پدر ش پنهان مي كرد اولين روزي كه از مدرسه برگشت ديپلم گرفتنش دانشگاه و سربازي رفتنش و كارو ازدواج دنيا اومدن نوش و خيلي چيزاي ديگه كه به يادش اشك بريزه
نفر سومم گريه مي كرد البته فكر كنم يكمي هم ياد همسر مرحوم خودش افتاده بود و گريه مي كرد
نفر چهارمم وقتي ياد پسر مرحوم جونش مي افتاد گريش شديد تر مي شد
.....

منم گريه مي كردم .دلم برا مادرش زنش خواهرش مي سوخت و گربه مي كردم . ولي بيشتر براي آدماي دور و برم گريه مي كردم كه نميدونم چه موقع اونا رو ازد ست مي دم و براي تمام لحظاتي كه مي تونه لبريز از عشق و شادي باشه و با كينه ودشمني بر باد مي ره اشك ريختم ...........

آقايون محترم در راه رسيدن به حقوق برابر با بانوان محترم در يك اقدام ضربتي مجله "مرد و زندگي " را منتشر كردن.خوب مبارك باشه .ولي آقايون محترم در صورتيكه مي خواهيد ديگه دچار تبعيض نباشيد و به حقوق برابر با بانوان دست پيدا نماييد لازمه كه در جهت احقاق حقوق بر باد رفته خود مواردزير را رعايت نماييد :
1-روزي يك بار همسر محترمتونو وادار كنيد كه باهاتون بد اخلاقي كنه و شما بد اخلاقي اونو تحمل كنيد.
2-يك روز در ميون از همسرتون بخواين كه به خونه مادرش بريد.
3-درمهماني ها خانمها رو مجبور كنبد كه سر جاشون بشينن و خودتون تمام امور پذيرايي را بر عهده بگيريد شستن ظرفها در آخر شب فراموش نشود كه در صورت قراموشي نصف حقوقتون هم اعاده نخواهد شد.
4-از همسرتون بخواهين كه هر دو ساعت يك بار صداي بچه ها رو در بياره تا شما با تحمل رفتار اون به شرايط مساوي برسيد.
5-از همسرتون خواهش كنيد پس ار برگشتن از خريد خانه اخلاقشو غير قابل تحمل كنه و تا آخر شب غر بزنه
6- در صورت بيماري فرزندانتون شب تا صبح بالا سرش بشينيد و كل دوره بيماري اونو مرخصي بگيريد تا وجهه كاريتون حسابي زير سوال بره.
7-تمام حقوق در نظر گرفته شده براي خود را مانند حق طلاق و.... را به زور به همسرتون منتقل كنيدو اصلا به مخالفت همسرتون توجه نكنيد.
8-قبل از هر بار مهموني رفتن از همسرتون بخواين كه بهتون در مورد لباس ومدل موتون حسابي گير بده و حالتونو بگيره.
9-توي خونه يه روسري سرتون كنيد و اونقدر اونو سفت گره بزنيد كه احساس خفگي كنيد در ضمن مواظب باشيد كه موهاتونم پيدا نشه و در اين حالت سعي كنيد آشپزي كنيد.
10-از همسرتون خواهش كنيد كه هفته اي يك بار حسابي كتكتون بزنه تا حالتون جا بياد وكيفتون كوك بشه.
11-در يك اقدام دست جمعي تقاضا كنيد كه ديه و ارزش شهادتتون به نصف تقليل پيدا كنه. در اين صورت در مجامع بين المللي هم مظلوم تر ديده مي شيد.
12-از همسرتون تقاضا كنيد كه در صورت كم بودن نمره بچه ها دخل اونا رو بياره .البته اگر همسرتون قبول كنه كه علاوه بر كتك زدن فكشونم پياده كنه بهتره.
13-از همسرتون بخواهيد كه هر چند وقت يك بار شما رو تهديد به طلاق كنه و چار ستون بدنتونو بلرزونه
14-مصرانه از همسرتون خواهش كنيد كه در صورتيكه در محل كار دچار مشكلي شده دق ودليشو سر شما در بياره تا جيگرش خنگ بشه و شما هم در مقابل تمام رفتاراش سكوت كنيد
15-از همسرتون بخواهيد كه هر چند وقت يك بار بدون هيچ دليل خاصي بره تو لك و در حاليكه ميره توي اتاق و دررو پشت سرش مي بنده شما رو تو خماري بذاره
16-در صورتيكه همسرتون راضي كنيد كه هر روز با دوستاش بره خوش بگذرونه قدم مهمي در راستاي احقاق حقوقتون برداشته ايد
17-براي پيدا كردن ساير موارد لطفا از عقلتون استفاده كنيد.

........
در ضمن براي سرعت بخشيدن به اين روند لازم است مادران عزيز فداكاري نموده واز بدو تولد در گوش پسرهاي عزيزشون بخونن كه مادر" زنه ممكنه يه وقتم بد اخلاقي كنه تو برو خودت نيار يه وقت چيزي نگي به غرورش بر بخوره ها"

كلاس سوم دبستان كه بوديم يه روز معلم خودمون نيومد و به جاش يه خانومي بود كه تو دفتر مي نشست و هر وقت معلمي نمي اومد به جاش مي اومد .اين خانم كه سني ازش گذشته بود خيلي هم جدي و بد اخلاق بود و وقتي مي اومد سر كلاس هيچ كس حق نداشت از جاش تكون بخوره و تا آخر ساعت همه بايد دست به سينه مي نشستن و جيكشون هم در نمي اومد .اون روز هم اين خانوم بد اخلاقه اومد و اول زنگ ديكته گفت بعد هم يكي از بچه ها رو فرستاد پاي تخته و يكي ديگه رو هم مامور كرد كه لغت بگه تا اون بنويسه به بقيه كلاس هم گفت كه دست به سينه بشينن و ساكت تخته رو نگاه كنن تا خودشم ديكته ها رو صحيح كنه .خلاصه ما هم مثل مجسمه نشستيم و تخته رو نگاه كرديم .خانم معلم هم هر ديكته اي رو كه صحيح مي كرد صاحب دفترو صدا مي كرد و دفترشو بش مي داد.تو همين هير وبير ديكته يكي از بچه ها رو صحيح كرد وبعدم صداش كرد تا دفترشو بگيره اين همكلاسي ما دفترشو گرفت و اومد نشست بعدم داشت با كيفش سروكله ميزد كه دفترشو بذاره توش كه يهو خانوم معلم سرشو از رو دفترا اورد بالا و ديد يكي داره تكون مي خوره اونم عصباني شد و بلند شد با عصبانيت در حالي كه داد مي زد مگه نگفتمم تكون نخوريد دست دختر بيچاره رو گرفت و كشيدش دم ديواركلاس اونقدر با عصبانيت اين كارو كرد كه سردختره هم خورد تو ديوار .بعد هم برا عبرت سايرين همون جا وايسوندش.
اون روز گذشت و فرداي اون روز هم خانم خودمون نيومد همين دختر هم كه مورد غضب قرار گرفته بود نيومد مدرسه و دوباره هم خانم بد اخلاقه اومد سر كلاسمون. اونموقع من ويكي ديگه از بچه ها مبصر بوديم .زنگ تفريح كه شد ما نشستيم تو كلاس و با خيال خودمون مسائلو حلاجي كرديم وغيبت دوستمونو به خوردن سرش به ديوار ربط داديم بعد هم حسابي عصباني شديم و به عنوان مبصراي كلاس يه نامه شكايت نوشتيم برا ناظم مدرسه و جريانات روز قبل رو شرح داديم وپايين نامه هم نوشتيم نمايندگان كلاس و داديم دست خانم ناظم .
نمي دونيد چه قشقرقي به پا شد .زنگ كه خورد خانم ناظم با اون خانم بد اخلاقه كه از ناراحتي مثل لبو شده بود و مي لرزيد اومدن سر كلاس و كلي جيغ و ويغ كردن .
......
فرداي اون روز هم خانوم خودمون اومد هم اون دختره .مي دونيد وقتي ازش پرسيديم سرت خوب شد و جواب داد سرم مگه چي شده و ما گفتيم مگه به خاطر خوردن سرت به ديوار غيبت نكرده بودي و اون جواب داد نه سرما خورده بودم ما ها مثل كوفته وا رفته شده بوديم
حالا چرا اينا رو نوشتم به خاطر موضوعي بود كه جديدا اتفاق افتاده.به چند روزي بود كه نويسنده يكي از وبلاگ ها رو گرفته بودن تو اين چند روز خيلي ها عصباني بودن و در اين مورد مطلب مي نوشتن و مسئله رو به وبلاگش و مطالبش و هزار تا چيزديگه ربط مي دادن . راستش خود من هم كلي احساستي شده بودم و مسئله رو كاملا سياسي ميديدم. مي دونيد وقتي كه ايشون آزاد شدن واعلام كردن كه بازداشتشون به خاطر مشكل سربازي بوده من ياد سوم دبستان افتادم واتفاقي كه برامون افتاده بود

يکم حالم گرفته .نمی دونم واسی چی يعنی دقيقا نمی دونم. يه حس مبهم که مثل خوره دائم داره جونمو می خوره و يه تنگی نفس غريب.شايدم مال خواب ديشبم باشه.اونهمه چوبه دار و آدمايی که سر دار بودن همه جوري بودن از پير گرفته تا جوون زن هم توشون بود و يه عالمه فيل که طناب دار به خرطومشون بسته شده بود و اونا بايد خرطوشونو بالا نگه می داشتن تا مراسم تموم بشه.بعد از اينکه مراسم تموم شد و مرده ها آروم گرفتن يکی از فيلا خرطومشو آورد پايين و پيرمردی که دار زده بودن افتاد رو زمين و پاهاش تکون خورد بعدم مثل گيجو منگا بلند شد و دور و برشو نگاه کرد و من دعا می کردم که زودتر طنابو از گردنش باز کنه تا آزاد بشه.........
بعد هم سايت گلکو که انگار تعبير خواب من بود تو عالم واقعيت

10 روزی ميشه که تو خونه هستم .دو سه روز اولش تمام وقتمو پرستاری فسقلی پر می کرد ولی بعدش کار خاصی نداشتم .خونه داريم عالمی داره اما برا من همين 10 روز بسه .اصلا آدم سالي 2 هفته خونه بمونه خوبه ولی بيشترشو ديگه طاقت نميارم .اين چند روزم اگر چه خستگي جسمي نداشتم ولی روحم راضی نبوده و حسابي دلم برا سر کارو و دوستام وحتی کامپيوترم و اون گلدون کوچولوی روی ميزم تنگ شده

شهر فرشتگان فيلمی است با بازی نيکلاس کيج و در مورد فرشته ای است که عاشق يک زن جراح می شه و برای با او بودن ابديت خودشو می ده تا به انسان تبديل بشه آخر فيلم هم يه جورايی غمگين تموم ميشه و دل آدم ميسوزه آخه طرف بياد ابديتشو بده برا خاطر يه نفر و اون يه نفر هم چند ساعت بعد اين دنيا رو ترک کنه و بره اون دنيا .بيچاره نيکلاس کيج دلم خيلی براش سوخت اگر چه آخر فيلم هنوز از رو نرفته بود و به يه فرشته ديگه که ازش ميپرسيد ارزششو داشت با صراحت اعلام کرد آره راستشو بگم همين چند جمله آخرفيلم يه چند ساعتی منو هم احساساتی کرده بود.


HEAT فيلمی با بازی آلپاچينو و رابرت دنيرو البته نمي دونم اشکال از من بود يا از فيلم که فقط تونستم CD اولشو تحمل کنم.


آنا و پادشاه با بازی جودی فاستر خوشگل و جذاب در يک عاشقانه آرام .من که حسابي از ديدنش حال کردم.

ذهن زيبا با بازی همون هنرپيشه فيلم گلادياتور.راستش با وجود تلاش فراوان بازم اسمش يادم رفت. ولي يه فِلم فوق العاده است که حسابی آدمو مِذاره سر کار.

يکی بود يکی نبود
اون يکی که بود انگار خِلي مهم بود و اون يکی که نبود انگار اصلا مهم نبود.برا همينم اوني که بود دستور ميداد واوني که نبود بايد اونا رو اجرا مي کرد اونی که بود می تونست تصمِم بگيره و اونِِی که نبود حق تصميم گيری نداشت اونی که بود مالک بود و اونی که نبود مملوک .حتی همه قانون ها رو در مورد اونايي که نبودن ,اونايی که بودن صادر مي کردند و اونايی که نبودن بايد اونا رو ميپذيرفتند .تا اينکه يه روز اونايي که نبودن و هيچوقت ديده نمي شدند خسته شدند و تصميم گرفتند که ول کننو وبرن . و بعد وقتی اونا رفتن اونايي که بودن انگار يه جورايي نيست شدند اخه خودشون نمی دونستن ولی وجودشون با بودن اونايي که نبودن معنی داشت و کم کم ديگه اثری از اونايي هم که اولش بودن باقي نموند.برا همِينه که حالا ديگه ميگن يکی بود يکی نبود غير از خدا هيچکس نبود

يكي از بچه اي شركت ما وقتي داره با كامپيوتر كار مي كنه همين طور به كامپيوترش فحش ميده و بد و بيراه ميگه من هروقت مي رفتم پيشش مي گفتم خدايا اين ديگه چه جور كار كردنيه ولي الان دقيقا احساسشو درك كردم .چون موس كامپيوترم خراب شده و داره سرم قر مياد

آسون نشو اي همسفر
بيرون نرو اي در بدر
......
....
اين آهنگ يادته .ميدونم كه هيچ وقت يادت نمي ره .ميدونم كه اگه بازم با هم اونو گوش بديم بازم ميشينيم با هم گريه مي كنيم .مي دونم تو هم نمي تونه يادت بره مثل بقيه چيزايي كه هردومون مي دونيم و يادمون نخواهد رفت
مثل زمان بچه گي مثل بازي هامون مثل لباسايي كه وقتي بچه بوديم مامان برا مون مثل هم مي دوخت و وقتي مي پوشيديمشون مثل دوقلو ها مي شديم مثل كمد قهوهاي لباسهامون كه بابا با تخت بچه گيمون درست كرده بود
و من هنوز شكل كنگره هاي بالاش و تزيينات روش يادمه .مثل تخت خواب هامون كه بابا ساخته بود.يادته اولش كرم وقهوه اي بود و بعدا سفيدش كرد و اون كمد گنده لباسي كه وقتي بابا ساختنشو تموم كرد چند تا از پسر اي فاميل اومدن تا تونستن از زير زمين بيارنش بالا و اون ميز و نيمكت سفيد كه همه بچه هاي فامل حسرتشو مي خوردن و باباي خوبمون ساخته بود.مي دونم اون روزي كه مامان مي خواست بره بيمارستان تا داداش كوچولومونو دنيا بياره و تو با بغض بش گفتي تو رو خدا پسر باشه هم يادته .و بعد بزرگ شدن تدريجي مون و بجاي از صبح تا شب خونه بازي و كتابفروشي بازي و هزار تا بازي كه اختراع مي كرديم ديگه وقت دردودلمون بود و محرم راز هم شدن.بعد هم كنكور و دانشگاه .كه تو هم بعد من اومدي اونجا. راستي يادته يه روز يكي از بچه ها به من گفته بود تو خودتي يا خواهرت و من هيچوقت نفهميدم با كدممون كار داشت........
بعد هم فراغت از تحصيل و كار .
و اين آهنگ .مي دونم تو هم هيچوقت يادت نميره كه وقتي مي رفتيم سر كار پشت چراغ خطر فردوسي هميشه اين آهنگو گوش مي داديم و هميشه تا تموم مي شد دوباره برش مي گردونديم عقب و دوباره اونو گوش مي كرديم ...
راستش من دوباره اون نوارو اوردم تو ماشين تا به ياد گذشته ها پشت چراغ خطر فردوسي اين آهنگ و گوش كنم و برا خودم به ياد همه خاطرات خوب گذشته يواشكي اشك بريزم درست مثل همين حالا كه مجبور شدم يه باره بدوم تو دستشويي كه كسي اشكامو نبينه ويه كم اون تو بمونم تادوباره بتونم بنويسم

يه خبر جالب
اعداد و ارقام مؤ سسه ملي آمار و مطالعات اقتصادي (INSEE) نشان مي دهد كه 80 درصد كارهاي خانه، حتي نزد زوجهايي كه هر دو كارمند هستند، توسط زن انجام مي شود.

ديروز صبح با همون بساط هميشگي از خونه اومدم بيرون البته يه كم زود تر چون مي خواستم قبل از كار قسط بانك مسكن رو هم بدم كه ديگه از فكرش بيام بيرون و دائم نگران خرج كردنش نباشم.ولي خوب خونه مامان اينا عدسي داغ بود و خوشمزه, كه نمي شد ازش گذشت بلاخره خوردن عدسي خيلي بهتراز پارك كردن دم بانك و دادن قسطه, خوب منم كار بهترو انتخاب كردم كه نشونشم موند روي مانتوم ,ساعت هشت رسيدم شركت و به موقع كارت زدم و اول وقت روي يادداشتم كارايي كه بايد انجام بدم اولويت بندي كردم و به هشون زمان دادم تا بهتر به كارام برسم.با اينكه تا آخر وقت مثل چارلي چاپلين تو فيلم عصر جديد شده بودم و از بس مارك كردم وهي راست كليك كردم ازاينجا برداشتم اونجا چسبوندم و از صد تا فايل(البته 90 تاش لافه) اطلاعاتو برداشتم بردم سر هم كردم كه ديگه آخر وقت اصلا قاطي قاطي بودم ولي خوب اين كار كه از صبح شروع شد ه بودو طبق برنامه من بايد تاظهر تموم ميشد تموم نشد كه نشداگه شانس بيارم امروز تموم بشه بايد كلامو بندازم هوا .آخر وقت تو اومدي و مثل هميشه از ته دل شادم كردي .رفتيم تريا و يه كاپوچينو وكيك زديم تو رگ (خيلي دلتون نخواد كاپوچينوش اصلا خوشمزه نبود)اونقدرخوش گذشت كه خستگي روزيادم رفت. بدم به زور منو بردي برام يه روسري زردخوشگل خريدي راستشو بگم با اون مطلب آخرم ياد ليمو شيرين افتاده بودم.خوب بدم رفتيم يكي ديگه از قسطا رو سر راه داديم و من مي تونستم وقتي رسيدم خونه تو نقشه قسطام يه علامت ديگه بزنم راستش از اين كار خيلي خوشم مي اد.فسقلي رو برداشتيم و رفتيم خونه .هنوز لباس بيرونو در نياورده مرغو از فريزرگذاشتم بيرون ياد آموزش غذا پختن در وقت كم افتادم كه به يكي از دوستاي تازه عروسم مي دادم .خلاصه يه شام خوشمزه پختم به نام پلو سيب زميني با مرغ كه خودم از خودم خوشم اومد. تا غذا حاضر مي شد ظرفاي خشكو جمع كردم و ظرفاي كثيفو شستم خونه رو مرتب كردم.لباساي كوچيك فسقلي رو جمع كردم كه ديگه تو دست وپا نباشه وسط كارا با فسقلي هم سر وكله زدم شيركاكائو به هش دادم كلي بازي اين چه رنگي رو كرديم چايي درست كردم و ميوه اوردم و يه پرتفال برا خودم پوست كردم كه تو بازي همشو فسقلي خورد و با خوردن اون اندازه صد تا پرتقال كه خودم بخورم كيف كردم.شام خورديم و بعد اين بهروزه اومد كه كلي دعاش كردم چون فسقلي يه كم آروم گرفت و من تونستم يه كم قلاب بافي كنم .قبل از خواب چند صفحه از كتاب دختري از ايرانو كه براي بار دوم مي خوام بخونمش خوندم . بعد هم مراسم خواب فسقلي كه خودش كلي آيينو و روش داره به خوبي انجام شد وديگه مي شد دفتر روزرو بست. راستش ياد شعر مارگوت بيگل افتاده بودم كه ميگه :
روزت را درياب
اين روز از آن توست
24 ساعت كامل
به قدر كفايت فرصت هست تا روزي بزرگ شود
نگذار هم در پگاه فرو پژمرد

البته يه وقت فكر نكني من از حرفم برگشتم هنوزم سر حرفم هستم روزي 24 ساعتم وقت كم دارم

عصر ها كه نزديكه ساعت كار تموم بشه ياد پرتقالي مي افتم كه آبشو گرفتن و بقيشم قراره بريزن تو سطل آشغال

عزيزی می گفت زندگی مثل جاده و رانندگی می مونه بايدشش دنگ حواستو جمع کنی که مسيرو اشتباه نری و تقاطعی رو که بايدازش برگردی و مسيرتوعوض کنی رد نکنی

ديشب باباش براش آواز می خوند ويه جاش می گفت "غصه نخور" در اومده می گه غصه خوردن يعنی چی منم گفتم يعنی ناراحت بودن قبول نمی کرد و می گفت نه غصه خوردن يعنی غصه خوردن مادرجونم غصه می خوره ما رو بگي ديگه چشمامون گرد شده بود که اين بچه چی می گه باباش گفت مادر جون غصه کی رو می خوره جواب داد غصه خودشو می خوره .بعد که در مورد شکل غصه مادرجونش و رنگش و اندازش ازش سوال کردم دوزاريم افتاد که منظور بچم قرص نه غصه

اگه مثلا خدا موقع آفرينش می گفت بيا بنده من اين ملاط آدم سازی رو بگير و هر جوري که دلت مي خواد باشي اونو درست کن وشخصيتت رو شکل بده اونوقت خودمو چه جوری می ساختم

ديگه يواش يِواش بايد دل بکنم و برم سر زندگي احتمالا ناهار مهمون داشته باشم پاشم يه سر به فريزر بزنم ببينم اوضاع چطوره

راستیاگه يه سايت جالب در مورد بچه داري خواستين يه سري به اِينجا بزنيد

برنامه و هدف شما برا 5 سال آينده زندگيتون چيه .اينو از خودم نميگم .تو کتاب مديريت زمان نوشته .باور نميکنيد همين يه سوال 3 هفته است فکر مارو مشغول کرده .آخرشم می ترسم پنجسال تمام بشه و هنوز به نتيجه اي نرسيم

سر حساب شدم ديدم با تخفيف .کم کم حداقل روزي 24 ساعت وقت کم دارم.در واقع 24 ساعت براي کارايي که دوست دارم بکنم و 24 ساعت برا کارايي که بايد بکنم.حالا من بيچاره با اين ذيق وقت چي کار کنم

چهارشنبه هفته قبل از جلسه که اومديم بيرون بليط روي ميزم بود.رفت ساعت 18:10 دوشنبه و برگشت ساعت 17:30 سه شنبه اول یکم لجم گرفت کفتم آخه آدم ساعت 6 پاشه کجا بره اونم روز تعطيل چون معمولا رفتو آخر شب ميگيرن.آخرش گفتم بي خيال دو سه ساعت وقت آزاد دارم که مي تونم مطالبي که دوست داشتم بخونم و مدت ها تو کشوي ميزم خاک خورده با خودم ببرم و تو اي دو سه ساعته تو هتل بخونم......
دوشنبه ماشين سا عت 16.45 اومد دنبالم که برسونتم فرودگاه ...
ساعت 18:30 هواپيما که بويينگ 737 بود از روی زمين بلند شد .من اول سر رديف نشسته بودم که بعد خانمي که باپسر 6-7 سالش جاشون کنار من بود خواهش کرد من دم پنجره بشينم و اونا جاي من بشينن .برا من فرقي نميکرد بعدا فهميدم پسرش تو هواپیما دچار حالت تهوع مي شه برا همين مي خواست سر رديف باشه که اگه يهو ..........
هواپيما بلند شد تازه چراغ بستن کمر بند خاموش شده بود که يه جنب و جوشی افتاد بين مهاماندارا هی می رفتن ته هواپيما هی می دويدن دم کابين خلبان هر آدم گيجي هم بود مي فهميد اوضاع مرتب نيست و يه چِيزي شده .تنها چيز غير عادی که می شد حس کرد گرفتن شديد گوش بود .بعد احساس کردم هواپيما دورزد وارتفاعشو کم کرد مردم هراسان شده بودن و از مهماندارا ميپرسيدن چي شده که خلبات اعلام کرد در عقب هواپيما درست بسته نشده وسيستم کنترل فشار از کار افتاده .
دقايق بر گشت به فرودگاه خيلی جالب بود حس ترسو مي شد تو هوا گرفت .ولی خوب راستش خيلی از مردن نترسيدم چون کاريم از دستم بر نمي اومد اگه هواپيما سقوط مي کرد ديگه هيچکس زنده نمي موند. ولي واقعا حيفم مي اومد که به اين مفتي بميرم.
ولی خوب آخرش هواپيما با سلام و صلوات تو فرودگاه مبدا رو زمين نشست و بعد از دو ساعت که تو هواپيما نگهمون داشتن گفتن با رو بنديلتونو جمع کنين و برين پايين. و من مجبور شدم بلیطمو عوض کنم و با پرواز بعدی برم راستي مي دونين مهماندار هواپيما چي گفت:"اين هواپيما قرار بود ده روز ديگه باز نشست بشه"
خوب همه اين هیجانات مال زندگي تو مملکتيه که جون آدميزاد ارزون ترين چيزاست

بلاخره فارسي كامپيوترم درست شد .ديگه داشتم خفه مي شدم .فعلا كاراي امروز رو ليست كردم گذاشتم جلوي چشمام كه چيزي جا نيفته .فردا شبم كه ميرم تهران و بايد كارامو جمعو وجور كنم و چيزي رو از قلم نندازم.فكر كنم روز شلوغي باشه .اگه بتونم وسط كارا يه سري هم اينجا مي زنم .

baba inke farsi nadare hala man chi kar konam

.دلم مي خواست اونقدر بي كله بودم كه يه روز زنگ مي زدم شركتو مي گفتم ديگه نمي يام بعد مي رفتم يه سبزي فروشي باز مي كردم اونوقت مجبور نبودم روزي چهارتا جلسه برموو ماهي يه بارم برم ماموريت عصر ها هم با سردرد برگردم خونه و فكر غذا باشم وظرف و لباساي نشسته . تازه فكر كنم كيف سبزي فروختن خيلي بيشتر از كار كردن با اين محصولات بدون پشتيبانيه كه نه سرشون پيداست نه تهشون.هيچكسم نمي تونه بگه بايد حتما قبل از 8 مغازهتو باز كني و اگه 3 روز بيشتر تاخير داشته باشم برام جريمه بنويسه

برا شاد بودن فقط نميشه تلاش كرد.نميشه همش درون خودمونو بگرديم تا علت شاد نبودنمونو پيدا كنيم
اين همه كتاب نوشته شده برا شاد بودن و شاد زيستن ولي هيچكدوم نميتونه اثري طولاني داشته باشه البته بي اثر بي اثر هم نيست ولي اثرش نمي تونه ازدارويي كه براي تسكين درد به يه مريض مي دن بيشتر باشه اين دارو ها مي تونه موقتن دردو كم كنه ولي شفاي درد يه چيزه ديگست و مطمئنن درد بر مي گرده چون ريشش وجود داره.حالا ما هي بيام نصيحت كنيم هي خط بديم هي روش در بياريم براشاد بودن هيچ فايده اي نداره مگر اينكه بتونيم مثل كبك سرمونو بكنيم زير برف و كاري به كار هيچكس و هيچ چيز نداشته باشيم .شاد بودن يه پيشنياز داره و اونم يه جامعه شاده با مردم شاد.مردمي كه از حداقل امكانات زندگي بر خوردارن .تو اين جامعه قانون وجود داره از زن و مرد وبچه حمايت ميشه.تو اين جامعه وقتي بچه اي مورد آزار قرار ميگيره جايي هست كه ازش حمايت كنه .وقتي زني از دست كتكاي شوهرش جونش به لبش مي رسه يه خونه امن هست كه بره وپناه بگيره و قانوني هست كه ازش حمايت كنه.تو اين جامعه جوني كه درس خونده علاف كار نيست.پدر زحمتكشي نيست كه شرمنده زن وبچش باشه و مادري نيست كه به علت نداري جگر گوشش تو دستش پرپر بزنه واون كاري از دستش بر نياد كه براش بكنه.
برا همينه كه منو امثال من با اينكه شرايط زندگيشون بد نيست شاد نيستنو از زندگي راضي نيستن يه روز كه آدم كيفش كوكه و شاده كافي يه كم دوربرشو نگاه كنه وسايه فقرو رو تو چشماي بچه هايي كه به جاي نشستن پشت ميز ونيمكت مدرسه تو سرماي زمستون دارن تو آشغالا مي گردن ببينه .حسرتو تو نگاه آدما بخونه يا يه روزنامه بگيره و ورق بزنه اونوقت اين شادي با چنان سرعتي پر مي زنه كه فكر مي كني شايد اصلا از اول نبوده.حالا خودت قضاوت كن چه جوري ميشه اينجا شاد شد و شاد باقي موند.

من اگه يه روز مدير عامل يه شركت بشم مي دوني چي كار مي كنم بدون كم كردن حقوق پرسنل ساعت كارشونو نصف مي كنم يعني ظهر كه شد مي گم بريد خونه وخوش باشيد و اصلا فكر نمي كنم كه ضرر مي كنم چون علاوه بر صرفه جويي در هزينه آب و برق و تلفن مصرفي پرسنل روحيشونم بهتر مي شه و در كل راندمانشون بهتر از وضعيت اول مي شه

كتاب قلعه حيوانات رو دوباره خوندم واقعيتي تلخ در غالب روابط حيوانات كه انسان رو متاثر مي كند آخركتاب قوانين هفتگانه انقلاب تغيير ميكند و به يك قانون خلاصه مي شود:
همه حيوانات برابرند ولي بعضي برابرترند.
بااينكه چند سال پيش اعلام كردند كه نويسنده اين كتاب يعني جناب جرج اورول جاسوس بوده ولي خوب نميشه از حق گذشت كه كتاباش در نوع خودشون جالبن

آفرین باریکلا احسنت به این همه هنر و استعداد برای خراب کردن لحظات برای گند زدن به هیکل خوشی برای پایین اوردن آدم از اوج شادی به قعر تنهایی و غم وغصه برای اثبات اینکه هیچ وقت نباید به هیچ خوشیی دل بنندی برای اثبات اینکه آدما خیلی راحت می تونند حرف بزنند وبعد یه جور دیگه باشند برای اثبات وجود دروغ علی رغم اصرار بر صداقت برای اثبات خودخواهی و هر چیز مزخرف دیگه ای که تو این دنیا هست و دلت میخواست فکر کنی که نیست

آخ جون بلاخره اين كارم تمام شد از اون كاراي خفه كننده به قول بچه ها كار گل((Gel بود.وقتي يه كار تموم ميشه اونم بخوبي وخوشي و مي توني كاملا بسا طشو جمع كني خيلي احساس خوبي به آدم دست مي ده تو اين كارا بعضي وقتا هوس مي كني كه ول كني و بي خيال شي اين هوس دقيقا وفتي مياد سراغت كه احساس مي كني داري خفه مي شي وبعد دستتو مي ذاري زير گردنتو و پايين مقتعتو مي گيري مي كشي پايين انگار مي خواي پارش كني. بعد ده بار هي بلند ميشي و ميشيني يه كم راه مي افتي تو شركت و دور مي زني پشت سر هم چايي مي خوري تازه دلت مي خواد بشيني رو زمينو و مداركو پخش كني جلوت .......
ولي خوب اگه دوام بياري و كارتو به سر انجام برسوني اونوقت مي توني يه عالمه كيف كني و مثل الانه من كار بعدي رو كه مدتهاست منتظره تا بري سراغش دست بگيري

بلاخره چند تا مطلب جديد در مادرانه گذاشتم

فكر كنم آخرش تونستي يه سري به من بزني اينو از روي آدرسايي كه بهم سر زدن ميگم

ديروز يه جلسه داشتيم كه سه ساعت طول كشيد .تو اين جلسه 3 كيلو فسفر سوزوندم 2كيلومتر حرف زدم دو بار طاقت نياوردمو رفتم پاي تخته چهار بار بي خيال شدمو هيچي نگفتم ده بار خميازه كشيدم يه بارم هوس كردم بزنم پس گردن يكي از بچه ها چون يه ربع ساعت از جلسه رفت بيرون و وقتي برگشت هنوز ننشسته وسط حرف يكي ديگه پريد و بدون اينكه بدونه صحبت چيه شروع به مخالفت كرد تازشم دوستم فهميد من چنين هوسي كردم و از اونطرف جلسه زد زير خنده منم از اين طرف زدم زير خنده باز خوبه جلسمون بااينكه راجع به مسئله مهمي بود ولي جو سنگيني نداشت كه ضايع بشه.نمي دونم چي شد كه تو جلسه يدفعه ياد شروع كارم افتادم .اونموقع تازه از تو دانشگاه اومده بودم و هنوز حال وهواي اونجا رو داشتم وچون تو دانشگاه به تنها چيزي كه سر كلاسها فكر نمي كرديم درس خوندن بود وعادت نداشتم كه به استاد گوش بدم فقط مثل يه روبات جزوه مي نوشتم ودر كنارش يا طنز مي نوشتم يا با دوستام رو كاغذ مشاعره مي كردم ويا هم تو عوالم ديگه سير ميكردم اينجا هم چه تو جلسات و چه تو كلاسهاي آموزشي كه برامون مي ذاشتن نمي تونستم تمركز كنم وبه حرفا گوش كنم و برا خودم مي رفتم تو عالم هپروت و كاري به كاري هيچي نداشتم ولي خوب با اولين كار رسميم تازه فهميدم كه اينجا بايد خيلي حواسم جمع باشه و رد شدن از يه نكته ساده مي تونه كلي آدمو به زحمت بندازه برا همينم الان تو جلسه رفتنو و گوش دادن و تحليل مسائل كاري و حتي سياسي بازي هاي توي كار دارم حرفه اي مي شم.چه مي شه كردشايداينم از مزاياي كار كردنه.

يه بارونه گلي داره مياد كه آدم كيف مي كنه هوا مثل بهار شده حيف كه من سر كارم همكارام هنوز نيومدن و منم برا خودم مهستي گذاشتم وحال مي كنم.تازه همين الانم سرپرستم زنگ زد وگفت يه ساعت دير ميآد.

ديروز 16 آذر ماه بود مي دونم خيلي خبرا بود.صداي جيغ وداد و فرار جونها رو مي شنيدم .همين طور صداي گلوله وگاز اشك آورو بوهايي كه تو هوا پخش بود ....
اصلا دلم نمي خواد در اين مورد چيزي بگم چون واقعا فكر كردن به اين جريان هم حالمو خراب مي كنه

حالا دیگه تو رو داشتن خیاله
دل اسیر آرزو های محاله
غبار پشت شیشه میگه رفتی
ولی هنوز دلم باور نداره
حالا راه تو دوره
دل من چه صبوره
کاشکی بودی و
می دیدی زندگیم چه سوتو و کوره....
......
ای بابا حالا یعنی تو ولات کفر یه کامپیوتر گیر نمیاد اقلا چار تاOffline Message برامون بذاری بفهمیم اوضاع احوالت چیه

تا آخر سال حدود صد وده روز مونده .اگر من هر روز 30 دقیقه زبان بخونم تا آخر سال 55 ساعت زبان خونده ام.اگر هر روز دو لغت جدید یاد بگیرم تا آخر سال 220 لغت یاد می گیرم.اگر هر روز یک اصطلاح انگلیسی یاد بگیرم تا آخر سال 110 اصطلاح یاد گرفته ام .اگر روزی روی یک HTML TAG کار کنم تا آخر سال تو این زمینه فول میشم.اگر روزی سی دقیقه نرمش کنم تا آخر سال 55 ساعت نرمش کرده ام و اگر هفته ای یک فیلم ببینم تا آخر سال 14 فیلم دیده ام .اگر.......
از این اگر ها بازم خیلی سراغ دارم ولی حالشو ندارم بنویسم چون اگه فقط یکی از همین ها رو انجام بدم خودش خیلی کاره.

راستی می دونستی هواپیما ها ردیف 13 نداره وبعد از ریف 11,ردیف بعدی چهارده میشه.

تو روزنامه خوندم که" رئیس ستاد هیات رویت هلال ماه نو(عنوان بامزه ایه نه) گفتن که رویت هلال ماه بعد از ظهر پنجشنبه قطعی می باشد" خوب بسلامتی عیدتون مبارک ولی تا جایی که یادمه سالهای قبل هم می گفتن" اصلا امکان رویت ماه در فلان تاریخ وجود نداره و یهو در عین ناباوری یک دفعه هلال ماه نو رویت میشد چه جوریشو من دیگه نمی دونم .تازه بامزه تر اینکه امروز اعلام کردن هر کس از مردم شریف ایران هلال ماه نو رو امشب (چهارشنبه )و یا فردا شب رویت نمود لطف کنه وتلفنی خبر بده که تکلیف روز عید فطر مشخص بشه.راستی بقیه کشورهای مسلمون هم وضعیتشون مثل ماست.

باور می کنید یک میلیون و چهار صد هزار کودک در مقطع دبستان امثال ترک تحصیل کرده اند.

بابا يواش ,يه كم مهلت بده, لازم نيست كه همين الان براي جبران ننوشتن تو اين دو سه روزه خودتو خفه كني ديگه

باز ماموريت.
باز سفر
باز دوري
و
باز هم دلتنگي

اگه يه روز صبح وقتي پسرتون از خواب پا ميشه در بياد بگه من نگينه نمي خوام چي كار مي كنيد.اونوقت اگه بعد از چند لحظه منظورشو تصحيح كنه و بگه خاگينه نمي خوام نيمرو هم نمي خوام.اونوقت غير از اينكه دلتون براش غش كنه و يه ماچ سفتش بكنيد چي كار ميكنيد

بازم چشم شوراي نگهبانو ومجلس جميعا روشن:
امير حسام دوماهه با دو پاي شكسته يكي از ناحيه ساق يكي از ناحيه ران با آثار فراوان شكنجه بر روي بدن تو بيمارستان افتاده و كسي حق نداره در اين مورد پدر محترمشونو زير سوال ببره .خوب بلاخره پدرشه مي تونه بزنه, داغون كنه, اصلا حقشه به كسي چه مربوط كه دخالت كنه

تو روزنامه خوندم :بچه هايي كه ارتباطشون با اعضاذكور خونواده بهتره از بهره هوش بالاتري بر خوردارند ودامنه لغاتشون گسترده تره.منم ديدم راست ميگن .چون پسر من خيلي قشنگ از كلمات حالشو مي گيرم,دخلشو ميارم ,پوستشو مي كنم البته همه توي بازي وخيلي بامزه استفاده مي كنه.در ضمن به علت روابط خوب با پسر عمو و پسر عمه ديروز تو بازي من بايد نقش نينا رو بازي مي كردم كه يه زنه كاراته بازه ,خودش شده بود هركول كه معرف حضورتون هست و نقش جن كازومي يا نمي دونم جم كازومي يا يه چيزي تو همين مايه ها رو داده بود به باباش !

امروز با همون بساط هميشگي از خونه اومدم بيرون به اضافه ساك لباس فسقلي و غذاي خودم .حالا فكر كنيد چه حالي شدم وقتي ديدم كه آسانسور خرابه و با يد هفت طبقه كه با انضمام پاركينگ مي شه هشت طبقه ازپله ها برم پايين

ديروز اومده ميگه :مامان من اين جيزو فيزو خاموش كردم .اولش كه منظورشو نفهميدم بعد كه دستمو گرفت برد تو آشپزخونه تازه دوزاريم افتاد كه منظورش زودپز بوده

باورم نميشه كه خيلي وقت پيش اومدي و من امروز تازه تورو ديده باشم.از خودم خجالت كشيدم آخه من كه هر روز از همين مسير مي اومدم چطور متوجه حضورت نشدم يعني اينقدر زندگي ماشيني منو غرق كرده كه ديگه حتي دورو برمو هم نمي بينم ,واقعا جاي تاسفه كه من ,مني كه يه موقع با پا گذاشتن روي اولين برگهايي كه با اومدن تو زمينو فرش كرده بودن و لذت بردن از صدايي كه مي شنيدم اومدن تو رو حس مي كردم ,حالا نمي دونم بعد از چند وقت ,تازه امروز فرش برگاي زرد روكه روي چمن هاي پارك نشستن با برگ در ختا يي كه ديگه سبز نيستن و به زردي مي زنه رو ديدم و تازه اومدن تو رو حس كردم

اگه اين سيماي لاريجاني يه لطفي مي كرد و اين سريال زير آسمان شهر 3 رو كه معلوم نيست با چقدر هزينه ساخته شده رو به جاي سرماي زمستون توي تابستون نشون ميدادن خيلي بهتر مي شد چون اونموقع مردم مي تونستن با خيال راحت شبها يه يك ساعتي كولراشونو خاموش كنند و به جاش تلويزيونو روشن كنند.جالا اينو تصور كنيد:
زن رو به شوهر: اي بابا چرا ازراه نرسيده نشستي جلو تلويزيون
مرد:چطور مگه
زن:حالا زير آسمان شهر شروع مي شه عرق داري مي چايي

من اين حكايتو خيلي دوست دارم برا همينم اينجا ميارمش:
يه روز يه مردو زن دهاتي داشتن از مسيري مي رفتن.توي راهشون مي رسن به يه رودخونه خروشان كه براي عبور از آن چاره اي نبوده جز اينكه به آب بزنن.مرد دهاتي ميگه من مي ترسم زنه ميگه اشكال نداره من كولت مي كنم.خلاصه زن مرده رو كول مي كنه و به آب مي زنه وسط راه خسته مي شه وميگه:" من ديگه خسته شدم واي كه چقدر سنگيني ".مرده هم جواب مي ده آخه ماشالله من مردم .

پنجشنبه يه كتاب خوب به نام "خاطرات يك گيشا "هديه گرفتم .اسم اين كتابو تو وبلاگ كتابدار ديده بودم و با توضيحاتي كه داده بود به نظر من خيلي جالب مي اومد.خوب ديگه اسم اوردن از كتاب همونو هديه گرفتنش همون.با اين عشفي كه من به كتاب خوندن دارم تا جمعه يعني ديشب 480صفحهشو خوندم ديگه چيزي نمونده تموم بشه و خيلي حيفم مي آد كه داره تموم مي شه.جالبه كه اونقدر تو فضاي داستان غرق شدم كه فكر كنم ديشب نصفه گيشاهاي ژاپن تو اون دوران اومده بودن به خواب من

ديشب فيلم آسمان وانيلي روديدم .البته با سانسور فراوان كه نمي دونم چقدر به كل فيلم لطمه زده . چند روزه ديگه شايد به اين نتيجه برسم كه فيلم خوبي بوده

چقدروقتي يه دوست خوب به حرفات گوش مي كنه,چقدر وقتي يه دست مهربون دستتو ميگيره,چقدروقتي سرتو ميذاري روي پاي يه عزيز وبا هاش دردودل مي كني و انگشتاش اشكاتو پاك مي كنه و موهاتو نوازش مي كنه احساس مي كني سبك شدي احساس مي كني كه مي توني از پس همه كارا تو دنيا بربياي و احساس مي كني كه ديگه خسته نيستي

صبح ساعت شيش با اون زنگ وحشتناك ساعت كه اولش چهچه ميزنه بعد سوت مي زنه وآخرش با يه زبوني كه هنوز نفهميدم چيه و چي ميگه از خواب پريدم.هنوز وقت داشتم و مي شد يه كم بخوابم ولي وقتي زنگ ساعتو بستي و خوابيدي گفتم اگه منم بخوابم ديگه حتما ديرت ميشه .گفتم بذار پاشم offline چيز هايي كه تو ديشب خوندي بخونم .من كه نفهميدم با اين كامپيوتر چي كار كرده بودي كه تا روشنش كردم صداي بلند گوش رفت هوا فكر كردم CD توشه كه وقتي CD Drive رو نگاه كردم خبري از CD نبود.Offline هم كه نمي شد چيزي ديد مجبور شدم Connect شم ساعتم گذاشتم جلو چشمم كه ديرت نشه.6:15 كه تو رو بيدار كردم و تو رفتي يه چند تا صفحه باز كردم و Disconnect شدمو نشستم يه خوندن.نياز يه مطلب جديد نوشته بود كه مي خواستم براش Comment بذارم برا همينم دوباره Connect شدم ولي از بس Keyboard سرم قر اومد منصرف شدم حرف "پ" رو كه درست نمي زد Back Space هم كه گير مي كرد وتا مي خواستم يه حرفو پاك كنم خودش اتوماتيك همشو برام پاك مي كرد بي خيال شدم .گفتم از سر كار براش مي ذارم. يهو ديدم ساعت داره هفت ميشه بايد مي جنبيدم وگرنه تاخير مي خوردم .اول تختو جمع كردم و بعد رفتم سراغ حاضر شدن خودم .خوب تكليف مانتو كه معلوم بود آخه فقط يكي از مانتو هام تميز بود و قابل پوشيدن .امروز فردا رو اگه باش سر كنم بقيه رو آخر هفته مي شورم ولي آخ آخ امان از مقتعه كاشكي يكي مي برد برام ميشستش .ولي خوب بي خيال همين جوري سرم كردم. تا حاضر مي شدم مرتب تو ذهنم مرور مي كردم كه براي فسقلي امروز چي بايد بردارم" خوب ساكشو كه ديشب از تو ماشين در نياورديم و اونجاست واي خوب شد يادم اومد امروز بابام خونه نيست كه بره براش شير بگيره يادم باشه براش شيرم ببرم .فكر نكنم تا موقع رفتن بيدار شه پس يادم باشه كاپشن شلوار و كلاهشم بردارم كه عصري سرما نخوره راستي جوراب تو ساكش داره ؟نمي دونم خوب, ضرر نداره يكي بر مي دارم ".قمقمه شو شستمو براش شير گذاشتم .با خودم گفتم" ببين مي شه لباساشو تو خواب تنش كني كه نخواي بگيري دستت "يه امتحان كردم ولي ديدم نمي ذاره و ممكنه اصلا بيداربشه بي خيال شدمو يه كيسه اوردم كاپشن شلواروجورابش رو گذاشتم توش. ساعت مچيم هفتو ربع بود ساعت پهلو كامپيوتر هفتو پنج دقيقه .ساعت رو ميز آرايش 5 دقيقه به هفت و ساعت ديواري هفتو ده دقيقه. يه كم گيج شدم و به ساعت خودم شك كردم تو رو خدا عصري باطري اين ساعتها رو عوض كن تا بيچاره ها اين جوري هر كدوم يه سازي نزنن . صبح يادم رفت ساعت آشپز خونه رو نگاه كنم قربون دستت خودتت يه چكش بكن .اون مجله تاريخ گذ شته هايي هم كه ديشب خريده بودم بخونم از وسط سالن جمع كردم .راستي توديشب خونديشون؟منكه يه صفحه نخونده خوابم برد.
كفشامو از تو جاكفشي در آوردم كه وقتي فسقلي رو بغل مي كنم ديگه نمي تونم در جاكفشي رو باز كنم.كليد ماشين رو گذاشتم تو جيبم كه مجبور نشم تو پاركينگ يه ساعت تو كيفمو بگردم اونم در حالي كه تو دستام يه بچه خوابه .كليد خونه رو هم گرفتم دستم كه بتونم وقتي مي آم بيرون راحتتر درو قفل كنم زنجير پشت درم برداشتم. آخه نمي دوني ديروز چه مكافاتي كشيدم تا بازش كردم خودت حساب كن يه بچه خواب تو بغلت باشه اونم باتشك وپتو يه ساك بچه با كيف خودتم ازت آويزون باشه تازه بخواي زنجيره پشت درو باز كني .برا همين ديروز مجبور شدم يه پامو بذارم روجاكفشي وفسقلي رو با تشكش و پتوش در حالي كه با يه دستم گرفتمش رو پام تكيه بدم تا يه دستم آزاد بشه و بتونم دروباز كنم آخرش با اين همه آكروبات بازي مجبورشدم تو آسانسور بشينمو تشكشو كه ديگه داشت مي افتاد درست كنم ...
خلاصه بعد از انجام دور انديشي هاي لازم وانداختن كيفموخودم و قمقه شير به دوشم رفتم برا برداشتن فسقلي .تازه كيسه لباساشم بود.پتو كوچيكشو كه خونه مامانم جا گذاشته بودم مجبور شدم با اون پتوي اصلي بزرگش ببرمش گذاشتمش رو تشك. راستش اول گفتم ديگه تشكشو نبرم ولي يادم اومد كه هوا خيلي سرده و صندلي ماشين هم يخ كرده ., وممكنه سرما بخوره و پتو رو دولا كردم كه اقلا يه كم جمو جور تر شه و انداختم روش كيسه لباساشوهم گذاشتم كنارش كه با هم بلندشون كنم .خلاصه برش كه داشتم ديدم اي واي كلاهش زير پاش بوده و برش نداشته بودم كلاهو گذاشتم تو جيب كتم و خلاصه از خونه اومديم بيرون يه كم لاي چشماشو باز كرد ولي دوباره تو آسانسور خوابيد منم سرمو كردم تو موهاي نازشو از بوي شامپو جانسونش كه با بوي عرق سرش قاطي شده بود لذت بردم و چند تا بوسش كردم كه رسيديم به پاركينگ. باز كردن در آسانسور هم در اين وضعيت قلق خودشوداره بايد پشتتو بكني به در و هلش بدي تا باز شه .شانس آوردم كه يادت رفته بود در عقب ماشينو قفل كني براي همين راحت تونستم بذارمش رو صندلي عقب و شير وكيف خودمو گذاشتم رو صندلي جلو بعد هم كلاهشو كه حسابي جيبمو قلمبه كرده بود كذاشتم تو ساكش و خودم سوار شدم.كتف راستم درد مي كرد و انگشتهاي دست چپم انگار كش اومده بودن.ضبط رو از زير صندلي در اوردم و سر جاش گذاشتم ماشينو روشن كردم وضبط رو كه نوار آريان توش بود روشن كردم ساعت تقريبا هفتو بيست وچند دقيقه بود كه از تو پاركينگ اومدم بيرون و رفتم كه روز كاريمو شروع كنم.

اين جا يه شهره كامله , همه چي داره . بچه داره بزرگ داره پير داره جوون داره مرگ داره تولدم زياد داره ,كودك نو پا هم داره .
خورشيد داره آفتاب داره مهتاب داره عشق داره نفرت داره عاشق ديونه داره كتابو مدرسه داره درس داره .حرف حساب و نا حساب زياد داره دكتر داره دوا داره دردومرضو و سلامتي , همه رقمي زياد داره
از سياست يا ديانت حتي خيانتم داره .اينجا مي شه دروغ بگي راست بگي خودت باشي بزرگ بشي كوچيك بشي هرچي مي خواي همون بشي .خاطره هاتو رو كني يا كه اونا رو چال كني يه آدم تازه بشي
اينجا ميشه زار بزني خنده كني يا شاد بشي .نظر بدي نظر بخواي سوال كني جواب بدي هيچكي كاري بات نداره..اينجا مي شه كلاغ بشي پر بزني , آهو بشي سر بزني , جارچي بشي جار بزني. به هر خونه سر بزني
قصه بگي شعر بگي گل بگي و گل بشنوي حتي ميشه هيچي نگي فقط بياي سر بزني.
همسايه ها تو بشناسي يا سر بزير بياي بري .....
بازم بگم؟
خسته شدم فقط بدون اينجا يه شهره كامله

من نمي دونستم كه آهنگ "توفان" رو كه اولين بار با صداي زويا شنيده بودم اصلش مال مرضيه بوده.ولي خدا وكيلي زويا از مرضيه خيلي قشنك تر خونده

قرارعزيز همه بلاگر ها رو دعوت كرده كه بزرگداشتي در سطح وبلاگ ها براي ويگن برگذار كنند به نظر من كه ايده بسيار جالبيه .

راستي صبح قسط بانك مسكن رو دادم حالا ديگه واقعا فقط 10تومن تو خونه داريم .راستي مي دونستي جريمه تاخير روزانه قسطمون چهار هزار وششصد تومنه.

پنجشنبه گذشته دوتا فيلم ديدم
"نيمه پنهان "و "شب يلدا".اوليش يه فيلم فوق العاده است كه خيلي حرف برا گفتن داره و دوميش به نظر من فقط از آهنگهاي جالبي استفاده كرده بود و سرتا سر فيلم شايد يه جمله حسابي گفته نشد.و با دستمايه قرار دادن عشق و گفتن جملات قلمبه سلمبه سعي مي كرد وقت مردمو پر كنه.آخه مگه دوست داشتن اينقدر كشكيه كه به اين راحتي بياد وبره

من از اين گروه آريان واقعا خوشم مي آد .دستشون درد نكنه .امروز صبح تو ماشين نوارشو گذاشتمو حال كردم .(البته بعضي از آهنگاشون دقيقا احساس اون آبادانيرو به هم مي داد كه برا شكنجه به صندلي بسته بودنشو و نوار بندري براش گذاشته بودن ) اصلا دلم نمي خواست به شركت برسم حيف كه وقت نداشتم و دقيقه نود رسيدم وگرنه يه كم مي نشستم تو ماشين و بيشتر گوش مي كردم . نمي دونم شايد برا من كه آخرين سري خواننده هاي اونطرف كه مي شناسم اندي و ليلا وابي ... واز اين جديدا فقط يعضي از آهنگاشونو شنيدم و اسماشونم بلد نيستم چه به رسه به شتاختنشون از روي قيافه, اين قدر كاراشون جالبه . در هر حال اميد وارم كاست جديدشون زودتر بياد.

امروز صبح زود فرصتي پيدا كردم كه به وبلاگ هايي كه نمي شناختم سر بزنم .اي بابا عجب شهري شده اين شهر وبلاگ ها , همه چي توش پيدا ميشه .چقدرمتنهاي جالب , چقدر نكته , چقدر مطالب جديد .آدم سرش گيج مي ره . فكر نكنم اگه از صبح تا شبم بشينم پا اينترنت بتونم حداقل به نصفشون سر بزنم.

امروز يه گلدون اوردم برا روي ميزم سر كار .آخه چند وقت بود احساس مي كردم خيلي محيط كارم بي حس و حال .حالا يه كم ميزم قشنگ تر شده .

شنبه و يك شنبه تهران بودم .البته از جمعه شب رفتيم كه با احتساب تاخير,اول وقت شنبه يعني ساعت 2 دصفه شب پامون به هتل رسيد.غير از كارم كه به خوبي و خوشي انجام شد تنها كار جالبي كه كرديم رفتن به رستوران پنتري بود كه غذاي مكزيكي داشت .با يه عالم اسامي عجيب و غريب كه هر كاري كردم اسماشونو ياد بگيرم نشد كه نشد . .راستش غذاش يه جورايي عجيب غريبو بد قيافه بود مزه اشم زياد با مذاق ما جور در نمي اومد .خيلي هم تند بود .ولي به هر حال به يه بار امتحان كردنش مي ارزيد.

در فراقت بي قرارم بي قرارم بي قرار
.....
الان دمه غروبه و من براي عزيزانم از نظر زميني حدود 400 كيلومتر ,از نظر هوايي نيم ساعت(البته بدون تاخير) و از نظر روحي به اندازه چند سال نوري دلم تنگ شده .
راستي خوب شد كاپشنت رو اوردم .ابن جوري يادت دلمو گرم ميكنه

يادته صبح گفتي دلم بارون مي خواد؟
يادته گفتم خوب با شه ,مي گم امروز بياد؟
حالا ببين چه بارون قشنگي داره مياد.

.اونموقع ها كه پدربزرگ خدابيامرزم زنده بود مراسم افطار و سحر تو خونشون با تشريفات كامل انجام مي شد.مثلا هميشه سر سفره شون فرني دست پخت مادر بزرگم كه واقعا خوشمزه بود حاضر بود و ديگه اينكه حتما بايد روزه شونو با گلاب نبات باز مي كردند.گلاب نباتو از گلاب و آب و نبات كه مي ذاشتن يه كم هم دم بكشه درست مي كردن و عطرو بويي داشت.يادمه اونموقع ها روزه ها هم حسابي بود يعني تابستون بود وفاصله سحر و افطار زياد بود.اونوقت ها ماه رمضونو به خاطر گلاب نبات افطارش دوست داشتم ولي نمي دونم چرا اونقدر كم درست مي كردن و هر كس فقط يه دونه ازاين استكاناي كمر باريك ميخورد ......
حالا ازاون موقع خيلي وقت گذشته ولي خوب من هنوز عاشق گلاب نباتاي ماه رمضونم تازه گلاب نباتو ليواني هم مي خورم كه خيلي هم حال مي ده

يه حساب پس انداز هست مخصوص خانمها به نام حساب ايران در بانك كشاورزي .اين حساب تسهيلاتي مانند وام قرض الحسنه و مضاربه به خانمهايي كه اين حساب رو داشته با شند مي دهد . اگه يه بانك كشاورزي دم دستتون بد نيست يه سري بزنيد و يه حساب باز كنيد ممكن يه روز بدرد تون بخوره.

وقتي تو نامه امروزت خوندم "باورم نميشه 10 سال از ورودمون به دانشگاه گذشته "دوباره ياد حقيقت گذشت زمان افتادم. يادته اونروز رو ميز هاي كنار تالارا اين جمله رو بين اون همه يادگاري و شعر و قلب تير خورده پيدا كرديم :"دوست انسان كسي است كه بتوان در كنار او به صداي بلند فكر كرد” يادته از آن روز به بعد به شكلك ها و جملات قصار بالاي جزوه هامون كه تو كلاس هاي درس مي نوشتيم اين جمله رو هم اضافه كرديم .يادته چقدر پيش هم بلند بلند فكر مي كرديم ,يادته چقدر به فكرهاي هم گوش مي كرديم و سكوت مي كرديم و سكوت مي كرديم وسكوت. راستي , يادته

اينجا يه مطلب متاثر كننده ولي واقعي از كودكاني است كه هيچ هويتي ندارند.

به نظر شما آيا اين درسته:
"اون زمان كه خاطراتتون مهمتر از اهدافتون ميشه ديگه پير شديد"

بازم كلاغ قصه ها رفت و به خونش نرسيد

انتظار و بي خبري خيلي سخته .تو كه بي معرفت نبودي پس چرا تلفن نمي كني

چرا بعضي آدما خود كشي مي كنند يعني واقعا هيچ راه ديگه اي براشون نمي مونه هيچ راه ديگه اي كه بشه ادامه داد و يا شرايطو عوض كرد.شايد يه جوري بشه همه چي رو درست كرد حتي ميشه فرار كرد به يه جاي دور جايي كه مي شه از اول همه چي رو شروع كرد آخه با مردن كه چيزي درست نميشه. نه اينكه زندگي خيلي مهم باشه و چنگي به دل بزنه ولي حداقل اينجا تا حدي سر وتش پيداست خوب بلاخره اين جا بهتر از يه دنيايي كه آدم هيچي ازش نمي دونه از كجا معلوم وضع آدم بهتر بشه اين جا آدمايي هستن كه دوستت دارن و با رفتن تو ناراحت مي شن و غصه مي خورن . شايد گاهي آدم برا شاد نگه داشتن اونا لازم باشه كه ادامه بده .مي دونم گاهي اونقدر همه چي سخت مي شه اونقدر زندگي به آدم فشار مياره كه آدم هوس مردن مي كنه ولي هر فشاري اگه براش ارزش قائل نشي نمي تونه يه آدمو از پا در بياره اصلا تو سختي ها آدم ورزيده تر هم ميشه و بعد از اونكه تونست يه كوه غمو پشت سر بذاره مي بينه كه يه مدت چقدر بي خود خودشو عذاب داده .اونوقت خندش مي گيره و خوشحال ميشه كه خوب شد به زندگيش ادامه داده

امروز سر راه كه مي اومدم شركت هر چي زور زدم چهار تا كلمه تو ذهنم رديف كنم كه يه چيزي از توش در بياد برا وبلاگم نشد كه نشد نه نگاه كردن به جريان آب رودخونه كاری كرد و نه غبار صبح گا هی و نه هيچ چيز ديگه .ياد دوره دانشجويی بخير تا تقی به توقی می خورد و برگی از درخت می افتاد پايين ويا نم بارونی می زد سيل كلمات بود كه رو كاغذ جاری می شد. فكر كنم اثر نون مفتی بود كه تو خونه بابا می خورديم و ذهني كه فارغ از هر دغدغه ای بود و چيزی از دنيای واقعِی نمی دونست.